Visie

In onderstaande reportage komt mijn visie duidelijk naar voor. Ook de kinderen geven hier hun mening over het nut van relaxatie (of relaxologie)

Fragment TV-Oost

In deze zeer drukke en prestatiegerichte maatschappij leren we hoe we ons zo goed mogelijk kunnen INspannen. Wat ons niet geleerd wordt is hoe we ons kunnen ONTspannen. We zijn allemaal verschillend en wat voor de ene ontspannend werkt, werkt niet voor de ander.

Wanneer ik over ontspanning spreek, spreek ik niet over tv-kijken, een boekje lezen in de zetel, naar de sauna gaan,... Uiteraard zijn er heel wat ontspanningsmogelijkheden voor wanneer we er nood aan hebben of zomaar eens tussendoor. Vaak blijft ons hoofd nog steeds vol zitten en kunnen we niet ten volle genieten van deze momenten. Steeds meer mensen geven aan zich niet meer te kunnen ontspannen of niet meer tot rust te komen in hun hoofd.

Relaxologie is voor mij jezelf kennen, weten waar je grenzen liggen en die ook kunnen aangeven, weten op welke manier je tot rust komt, jezelf kunnen sturen wanneer er heftige emoties naar boven komen, jezelf graag zien en respecteren, de juiste keuzes maken, kunnen stilstaan en reflecteren, je eigen gevoelswereld durven analyseren, weten wat er gebeurt met je lichaam als je stress of heftige emoties ervaart, je lichaam opnieuw ten volle leren voelen, gedachten leren loslaten, emoties leren voelen, aanvaarden en uiten (op een adequate manier). Het is een combinatie van sociaal emotioneel leren en het aanreiken van verschillende relaxatietechnieken.

Tijdens de relaxatiemomenten hecht ik hier veel belang aan. Relaxatie is veel méér dan alleen ontspannend bezig zijn. Het is terug thuiskomen bij jezelf.

We leren tijdens relaxologie vooral opnieuw luisteren naar onszelf. Door verschillende relaxatietechnieken aan te bieden en toe te passen kunnen we zelf ervaren wat voor ons al dan niet werkt. Enkele technieken die aan bod komen: visualisatie, meditatie, mindfulness, yoga, mandala's kleuren, mantra's zingen, ademhalingstechnieken, … maar ook door sociaal emotioneel te leren: wie ben ik, wie ben jij, hoe respecteren we ons eigen grenzen en die van een ander,...

Een les relaxologie is steeds opgebouwd volgens een bepaald verloop:

- Ontlading

Stress die vastzit in ons lichaam komt los door te bewegen. Door bewust te bewegen bereiden we ons lichaam voor op de diepere ontspanning.

- Evenwichtsoefeningen en lateralisatie

Samenwerking tussen onze linker- en rechterhersenhelft is belangrijk om emotioneel in evenwicht te kunnen zijn. Met deze oefeningen werken we aan dit evenwicht.

- Diepere ontspanning of SEL (sociaal emotioneel leren)

Verschillende technieken komen aan bod. We concentreren ons volledig op de aangereikte techniek en voelen goed wat dit met ons lichaam doet zonder te oordelen. We verwoorden wat we voelen of ervaren bij onszelf en in interactie met de ander.

- Afsluiting

We praten even na: wat heb je gevoeld of gedacht? Past deze techniek al dan niet bij jou?

Doorlopend wordt er vaak uitleg gegeven (Waarom doen we deze oefening? Wat gebeurt er in ons lichaam als we deze oefening uitvoeren? Wanneer kan je deze oefening toepassen?...)

Technieken of tips die werken voor jou kunnen worden opgeschreven in een notitieboekje. Het is zeer belangrijk deze technieken regelmatig te herhalen zodat ze geautomatiseerd kunnen worden. Enkel na automatisatie is het effect van deze techniek optimaal in tijden van (extreme) spanning of stress.

Steeds meer mensen krijgen te kampen met depressie, hyperventilatie, burn-out, psychosomatische klachten,... Hoe vroeger we beginnen met relaxatie, hoe sneller we onszelf en onze grenzen leren kennen. Op die manier werken we aan onze geestelijke gezondheid.

Uitgaande van deze visie vind ik het heel belangrijk dat scholen hierin hun verantwoordelijkheid opnemen. Door relaxatie al heel vroeg aan te bieden (kleuteronderwijs) kunnen scholen hun steentje bijdragen aan onze geestelijke gezondheid. Bovendien bevordert het ook de verbondenheid, het respect en het concentratievermogen van onze kinderen. 

In mijn praktijk richt ik me voorlopig vooral op kinderen.